Winkelmandje

Vertellis: hoe het allemaal begon...

Anique Bleumink

Het verhaal van Vertellis: van handgemaakte kaartjes tot wereldwijde impact!

In december 2015 stonden Bart en ik op het punt om aan het grootste avontuur van ons leven te beginnen. We waren er 100% klaar voor om ‘zekerheid’ achter te laten en onze dromen na te jagen, maar we wilden ook dat onze families achter onze beslissing zouden staan. 

Dat verlangen was de drijvende kracht achter Vertellis.

Vandaag vertel ik je ons verhaal: hoe en waarom we Vertellis zijn gestart. Ook deel ik zes vragen uit de Vertellis Feestdagen-editie die je kunt gebruiken om te verbinden met je familie en vrienden. (Alleen benieuwd naar de vragen? Scroll dan naar het einde)

Een nieuwe start…
Tegen het einde van 2015 waren Bart en ik slechts een paar dagen verwijderd van het verlaten van Nederland voor een onbepaalde tijd. Zoals je je misschien wel kunt voorstellen, is er veel te doen als je van plan bent om je leven te ontwortelen en voor lange tijd op reis te gaan! 

Hoewel we ons goed hadden voorbereid, had ik nog steeds een heel belangrijk ding te doen… Ik moest ontslag nemen. Nu ontleende ik, zoals veel mensen, een groot deel van mijn identiteit aan mijn werk. Het was een ‘goede’ vaste positie met ‘goede’ kansen en een flink salaris voor een 24-jarige. Er ontbrak één ding… het maakte mij niet gelukkig. 

Bart werkte toen zes maanden in Kopenhagen. Ook hij nam ontslag. We verlieten ons appartement in Haarlem, waar we bijna vier jaar gelukkig hadden gewoond. We verkochten al onze meubels en doneerden meer dan de helft van onze kleding.

Was dit een impulsieve, jeugdige beslissing?

Nee, verre van. Maar het was niet makkelijk om dit soort acties te bespreken met onze dierbaren, die alleen het beste voor ons wilden (en nog steeds willen!). Ze worstelden om ons te begrijpen. Ze gaven toe dat ze het moeilijk vonden om te doorgronden waarom we een mooi leven van (financiële) zekerheid zouden opgeven voor een lange, onzekere reis.

Een creatieve, laatste Kerst
Het was december en de feestdagen stonden voor de deur. Het zou onze laatste kerst in Nederland zijn voor een lange tijd. Bart en ik wilden dat de Kerst extra gezellig en memorabel zou zijn - zowel voor ons als voor onze families.

We deden ons best om het speciaal te maken. We hebben voor iedereen een intens chocolade dessert gemaakt met zelfgemaakte truffels, chocolademousse, noten en meringues. Naast het maken van een dessert, realiseerden we ons dat we de wens hadden om onze dromen en drijfveren aan onze dierbaren uit te leggen. Vanuit deze drang om te communiceren en onze gedachten te delen, kwamen we op het idee om als cadeau een een ​​uniek vragenkaartspel te maken. Ons doel was om op een speelse manier gesprekken binnen onze families op gang te brengen.

Toen we eenmaal begonnen na te denken over goede vragen, konden we de stroom ervan niet stoppen - ze bleven maar komen! In de avond, in plaats van in slaap te vallen, schreef ik vragen op een notitieblok die naast mijn bed lag.  

We begonnen te sleutelen aan de vragen. We schreven ze op mooie papieren kaartjes, maar waren toch een beetje nerveus. Zouden de vragenkaartjes bij onze families in de smaak vallen? We wisten dat we enkele ‘pittige’ vragen hadden opgenomen, zoals: “Wat heb je dit jaar niet bereikt dat je wel wilde bereiken?” of “Op welke prestaties van jezelf ben je het meest trots?” Zouden ze deze soort vragen kunnen beantwoorden en toch plezier hebben? 

Bart en ik hadden eindeloze gesprekken (en tranen) over deze zorgen. En toen - voor ons gevoel veel te snel - brak het moment van de waarheid aan: 25 december 2015. 

Ronde één...
Die dag zouden we Kerst vieren bij de familie van Bart. Net toen we ons klaar maakten om met het diner te beginnen, kondigde Bart ons nieuwe spel aan. Enthousiast vertelt hij iedereen dat we een eenvoudig vragenkaartspel hebben gemaakt om tijdens het diner te spelen.

"Het idee is dat we allemaal eerlijk en zo gedetailleerd mogelijk antwoorden," zegt hij. (Oeps, dit was niet erg subtiel, en ik denk dat ik een paar mensen aan tafel zie slikken... Zal dit gaan werken?)

Niemand maakt bezwaar, dus pak ik snel de eerste kaart van de stapel. Ik ga eerst en geef het goede voorbeeld door een open en eerlijk antwoord te geven.

Om eerlijk te zijn ben ik vergeten wat die eerste vraag was, maar wat ik me wel herinner is dat het diepe en betekenisvolle gesprekken op gang bracht. We praatten en luisterden naar elkaar. Iedereen schonk oprechte aandacht aan degene die de vraag beantwoordde. Met slechts een paar korte aarzelingen deelde iedereen - tot onze grote opluchting - om de beurt hun hart.

De ouders van Bart gaven toe dat ze nooit hadden geleerd om zo open te praten. Ze waren het niet gewend. Ik had altijd gedacht dat ze goed geïnformeerd en openhartig waren, maar ik ontdekte dat er zoveel was dat ik niet over hen wist. Hetzelfde gold voor de rest van het gezelschap. 

Die avond waren we allemaal verrast om te horen dat een familielid een veel moeilijker jaar had dan we wisten. Dat was het moment dat we ons realiseerden dat mensen over het algemeen in zinloze patronen en routines vallen als het gaat om het verbinden met elkaar. Het ‘standaard antwoord’ wanneer iemand vraagt: "Hoe gaat het?" is ‘goed’ of ‘prima’. We stellen de vraag uit vriendelijkheid en gaan vervolgens vaker niet dan wel op het antwoord in.

Kerstmis 2015 was anders voor ons. Ja, er waren wat tranen toen mensen zich openden, maar het werkte ook verlichtend. EN we deelden tranen van geluk. Iedereen voelde zich opgelucht om eindelijk open te kunnen spreken en begrepen te worden.

Naarmate de avond vorderde, hing er een opgewekte sfeer. We omhelsden elkaar en lachten samen. We deelden echte, diepe emoties die eerst spannend waren voor sommige familieleden, maar toch vonden ze het geweldig. Die nacht konden we niet slapen. We voelden ons levendig en hoopvol door alle gedeelde intieme momenten... of door de overdaad aan chocolade? Misschien beide 😀

Ronde twee...
We brachten de volgende dag met mijn familie door. Ik was vooral benieuwd hoe mijn moeder het zou doen. Ze was de ‘moeilijkste prater’ van het stel.  

We hebben het spel geïntroduceerd en opnieuw gespeeld. Net als de avond ervoor bracht ons kleine vragenkaartspel uitgebreide en eerlijke discussies op gang. En mijn moeder? Ze praat nog steeds over hoe bijzonder die Kerst was met alle gesprekken en alles wat werd gedeeld.

We hadden ons doel bereikt! Niet alleen was iedereen aan het praten, maar Bart en ik waren in staat om onze dromen aan onze families uit te leggen en ze te laten begrijpen en accepteren. Nu konden we écht met een gerust hart aan onze reis beginnen. 

Kerst 2015 was absoluut speciaal en onvergetelijk voor iedereen. Wat begon als een verlangen om onze harten en drijfveren te delen, heeft uiteindelijk zoveel meer gebracht dan dat. De echte waarde van deze ervaring? Onze dierbaren hadden zich opengesteld en voelden zich zoveel meer verbonden met elkaar 💛

Vertellis was geboren!
Inmiddels zijn de handgeschreven vragenkaartjes verleden tijd. De ervaringen die we in 2015 hadden, inspireerden ons om Vertellis in het leven te roepen en van die handgeschreven kaartjes een ECHT spel te maken: de Vertellis Feestdagen-editie.

Niets maakt ons gelukkiger dan van andere families die ons spel hebben gespeeld te horen dat ze dezelfde resultaten hebben ervaren als wij. Het is een geweldige manier om voor iedereen speciale, memorabele feestdagen te creëren.

De Feestdagen-editie kan op elk gewenst moment worden gespeeld, maar het is vooral de moeite waard om aan het einde van het jaar, wanneer familie en vrienden samenkomen, samen te delen, te reflecteren en het jaar te vieren. De vragen wekken op een speelse manier openhartige gesprekken over interessante onderwerpen op.

Hoe krijg je de niet-praters aan het praten?
Bart en ik zijn praters, in tegenstelling tot onze ouders. Maar onze ervaring heeft geleerd dat er ook onder de niet-praters een groot verlangen is naar openheid. Toen de niet-praters in onze families eenmaal enthousiast waren geworden over het idee om vragen te beantwoorden en zagen hoe het werkte, hielden ze er absoluut van om het spel te spelen... ons vragenkaartspel hielp hun bij het vinden van hun ‘stem’.

Ik ben ervan overtuigd dat de Vertellis Feestdagen-editie hetzelfde zal doen voor jou en je dierbaren. Het enige wat ik anders zou doen (als dat kon) is het spel op een wat subtielere manier introduceren dan Bart deed bij zijn familie 😉

De feestdagen zijn een perfecte gelegenheid om te praten over wat je bezighoudt, wat je het afgelopen jaar hebt ervaren en wat je toekomstplannen zijn. Het is tijd om de telefoons aan de kant te leggen en diepere connecties met elkaar aan te gaan. Persoonlijk kijk ik al uit naar het moment dat het zwart met zilveren doosje weer op de tafel verschijnt. Ik kan niet wachten om te horen wat iedereen te vertellen heeft! 

Nu is het jouw beurt!
Wil je aan de slag met een aantal vragen uit de Feestdagen-editie? Leuk! We hebben hier zes van onze favoriete vragen voor je samengesteld. Neem ze mee naar je familie of vrienden en geniet van de open, verbindende gesprekken!

Wil je je band met anderen versterken en meer betekenisvolle gesprekken voeren? Bestel hier jouw originele exemplaar! Ik raad je aan om hier niet al te lang mee te wachten omdat de Vertellis Feestdagen-editie drie jaar op rij ruim vóór Kerst was uitverkocht. 

Liefs,

Liz

​P.S. ontvang je de Vertellis Vrijdag Vraag al? Meld je hier gratis aan voor jouw wekelijkse dosis inspiratie & reflectie!


0 reacties


Laat een reactie achter

Opmerkingen moeten worden goedgekeurd voordat ze worden geplaatst